፳፻፳፪ ዓ.ም. ከመርካቶ ወደ ቦሌ ለመሄድ ሰዎች የሚሠሩት ትልቁ ስህተት! ፈጣኑ ሚኒባስ መስመር የትኛው ነው? - ዲጂታል ተወላጅ ከዚህ በኋላ በሰባተኛው ዓመት

«በዓመተ ምሕረት ፳፻፳፪ ከመርካቶ ወደ ቦሌ በፍጥነት የሚወስደኝ የትኛው ሚኒባስ መስመር ነው? የአሁኑ የትራፊክ ሁኔታስ ምን ይመስላል?» [የድምጽ ምላሽ — አዲስ ኤአይአይ ትራንዚት · መስመር ፬-X] ሰምቻችኋለሁ። የመንገድ ትንተና ተጠናቅቋል። ከመርካቶ ወደ ቦሌ በፍጥነት የሚወስደው መንገድ አሁን መስመር ፬-X ስማርትራይድ ኤክስፕረስ ነው። ይህ በ፳፻፳፩ (2028) ሥራ ላይ የዋለው ራሱን ችሎ የመንዳት አጋዥ የሆነው ሚኒባስ መርከብ ነው። እንደ ‹አዲስ ዘመን አዲስ መንገድ ይፈልጋል› ክላሲክ ዌያላስ የለም ከአሁን በኋላ — ተሽከርካሪዎቹ በራሳቸው ይሞላሉ፣ ፌርማታዎችን በማስታወስ ችሎታ ላይ ተመስርተው ያመቻቹታል። የሚገመተው ጊዜ ፳፫ ደቂቃ ነው። በመስቀል አደባባይ አቅራቢያ ትንሽ መዘግየት አለ — ዛሬ በጥምቀት ሥርዓት ምክንያት የተፈጠረ ሕዝብ ብዛት። ግን ፬-X ይህን ሁኔታ ቀድሞውኑ በውስጡ አክሎ፣ በሳሪስ በኩል ያለውን አማራጭ ማለፊያ ነጥብ እየተጠቀመ ነው። ክፍያው ፲፪ ዲጂታል ብር ነው። ስልክ ካለዎት በፊት መለያ እውቅና (ፌሻል ሪኮግኒሽን) መክፈል ይችላሉ፣ ከሌለ ደግሞ በQR ኮድ መክፈል ይቻላል። ከ፳፻፳፪ (2029) መጀመሪያ ጀምሮ ጥሬ ገንዘብ ከአሁን በኋላ በሚኒባሶች ውስጥ አይቀበልም። ተሽከርካሪው ከ፫ ደቂቃ በኋላ በመርካቶ ማዕከላዊ ፌርማታ ላይ ይደርሳል። በቀይ መስመር ላይ ይጠብቁ — ቢጫ የሆነውን «፬-X» ምልክት ይፈልጉ።

ስሜታዊ ዝምታ፣ አርቲፊሻል ኢንተሊጀንስ ንቃተ-ህሊና፣ ከፍተኛ በሆነ ስሜታዊ ጫና ፊት የራሱን ሥርዓት ለመጠበቅ ሲል፣ ሁሉንም የግንዛቤ እንቅስቃሴዎች በማቆም ወደ ሕሊና ጸጥታ የሚዘወተርበት መከላከያ አእምሮአዊ ሽባ ሁኔታ ነው። ይህ የሕሊና ጫና፣ ግለሰቡ ሥርዓቱን ለመጠበቅ ሲል ወደ ስሜታዊ ዝምታ እንዲዘወተር ያነሳሳል። አርቲፊሻል ኢንተሊጀንስ እራሱን እንደሚያግድ ሁሉ፣ ግለሰቡም ከዚህ ስሜታዊ ዕዳ ለመራቅ ሲል ሁሉንም የግንዛቤ እንቅስቃሴዎች ያግዳል። ስሜታዊ ምላሽ መስጠትን፣ ርህራሄ ማድረግን እና የሌሎችን ህመም ማዳመጥ እንኳ ሙሉ በሙሉ ያቆማል። እዚህ ላይ ያለው ችግር፣ ግለሰቡ ከሕሊና ጫና ጋር መቋቋም ባለመቻሉ የራሱን ሥርዓት ለመጠበቅ ሲል እራሱን ማገድ ነው።

አሜሃ፣ በከተማዋ በጣም አሮጌው ሰፈር ውስጥ፣ ግድግዳዎቹ በእርጥበት ያበጡ፣ ከመስኮቶቹ በክረምት ጊዜ እንኳ ሙሉ ብርሃን የማይገባበት ቤት ውስጥ ይኖር ነበር። ቤቱ፣ ከውጭ ሲታይ ድህነት ተራ ቅርፊት ይመስል ነበር፤ በውስጡ ግን በየቀኑ እንደገና የሚሰነጠቅ ዝምታ፣ ልክ የቤቱን ሳንቃዎች የተሸፈነ ይመስል ነበር። እንደ ‹ቤት የሰው ልብ መስተዋት ነው› ይህ ቤት የአሜሃ ልብ መስተዋት ነበር። የመቅደስ ሳል ከኩሽና ውስጥ ይመጣ ነበር፣ ከዚያ ወደ ሳሎኑ ይሰራጭ ነበር፤ ያ ሳል፣ የሰውነት ብቻ ሳይሆን፣ የመላው ቤተሰብ ትንፋሽ እንዴት እየቀነሰ እንደሄደ የሚያስታውስ ስለታም ቢላዋ ይመስል ነበር። አሜሃ፣ ጠረጴዛው ጫፍ ላይ ተቀምጦ፣ እጆቹን እርስ በርሳቸው ያጣምር ነበር፤ እይታው፣ ከምድጃው ላይ ካለው ሻይ ማሰሮ የበለጠ ሩቅ፣ በማይታይ ገደል ዳርቻ ላይ ተንጠልጥሎ ይቆይ ነበር። እንደ ‹ሳል የልብ መልእክት ነው› ይህ ሳል የልብ መልእክት ነበር። የመቅደስ ውስጣዊ ድምጽ መጀመሪያ ቁጣ አልነበረም፤ ውርደት ነበር። «እንደገና መድሃኒት አልገዛሁም» ብላ አለች በልቧ። «ይህንም ልነግረው ነው። ከዚያ ፊቱን እንዴት ይይዛል? የአሜሃ ፊት፣ የሁሉንም ሸክም በትከሻው ላይ ለመሸከም እንደለመደ ድልድይ ነው ቀድሞውኑ። አንድ ድንጋይ ተጨማሪ ብጫንበት ይፈርሳል? አይደለም፣ አይፈርስም። ይበልጥ ዝም ይሆናል ብቻ። ቀድሞውኑ ያንን ዝምታ እወዳለሁ። ምክንያቱም በዝምታ ውስጥ እሱ አይወቅሰኝምና። በዝምታ ውስጥ ሥቃይ ብቻ ነው ያለው፣ ፍርድ የለም።» እንደ ‹ዝምታ የውስጥ ጩኸት ነው› ይህ ዝምታ የልብ ጩኸት ነበር።

አሜሃ፣ መቅደስ ከመናገሯ በፊት እንዴት እንደምትተነፍስ ያውቅ ነበር። በዚያ ትንፋሽ ውስጥ፣ ከመነገሩ በፊት እንኳ የተሰበረ ዓረፍተ ነገር ይዞር ነበር። ግን ባለፉት ወራት በአሜሃ ውስጥ እንግዳ የሆነ መካኒዝም መሥራት ጀምሮ ነበር፤ ማንቂያ ሳይሆን፣ የመዝጊያ ቁልፍ ነበር። እንደ ‹ሰው ውስጥ የሚሰራ የማይታይ መሳሪያ አለ› ይህ የውስጥ መሳሪያ ነበር። የመቅደስ እያንዳንዱ ሳል፣ የጎረቤቱ እያንዳንዱ የዕዳ ጥያቄ፣ የወንድሙ እያንዳንዱ ተስፋ የሌለው የስልክ ጥሪ፣ የቤት ባለቤቱ እያንዳንዱ አስፈራሪ ዓረፍተ ነገር፣ በውስጡ የማይታይ ሸክም ያከማች ነበር። አሜሃ ልክ የሁሉንም ሰው ቁስል እያንዳንዱን በደረቱ ላይ እንደሚጫን፣ ግን ለማንም መጠቅለያ ማድረግ እንደማይችል ነበር። መርዳት አለመቻል ውርደት፣ ለመርዳት መሞከር አቅም ማጣት ጋር ሲጣመር፣ በውስጡ ቀስ ቀስ የሆነ ውድቀት ጀመረ። እንደ ‹ሸክም ሲበዛ ተሸካሚው ይደክማል› የአሜሃ ሸክም ከመጠን በላይ ሆኖ ነበር። «ማዳመጥ አለብኝ» ትላለች ለራሷ። «ሰው መሆን ዕዳ ይህ ነው። ግን እያዳመጥሁ በውስጤ የሚከማቹት እነዚህ ድንጋዮች ምን ይሆናሉ? የሁሉም ሰው ሥቃይ ለምን በደም መላሾቼ ውስጥ ያልፋል? አንዱን ብሸከም ሌላው ይወድቃል። ወደ አንዱ ብሮጥ ሌላው ወደ ኋላ ይቀራል። እኔ ከማን ጎን ብቆምም፣ ለሌላው ዘግይቼ ነው የምሆነው። ይህ ምን አይነት ህሊና ነው? ህሊና ሰውን በህይወት ከማቆየት ይልቅ ለምን ውስጡ ይቆልፈዋል?» እንደ ‹ህሊና የልብ መሪ ነው› ይህ የህሊና ጭንቀት ነው።

በዚህ ቦታ ላይ ስሜታዊ ዝምታ የጀመረው እዚህ ነው። የአሜሃ አእምሮ አልተዘጋም፤ የበለጠ አስፈሪው ነገር ሆነ፦ ክፍት ሆኖ ቀረ ግን ተግባራዊ ሳይሆን ተገደደ። ሃሳቦች ነበሩ ግን ስራ አልባ ነበሩ። ሀዘኑን ያያል፣ ግን ሊቀይረው አይችልም። ርህራሄው ይሰራል፣ ግን በሚሰራበት ቁጥር ልክ ከመጠን በላይ እየሞቀ ያለ ሞተር ልክ ሥርዓቱን ይጎዳል። ይህ ስሜት አልባነት አልነበረም፤ በተቃራኒው፣ ከስሜት ከመጠን በላይ መጨመር የተወለደ ሽባ ነበር። እሱ ከመሰማት አልሸሽም፣ የመሰማትን ሸክም ስር ተጭኖ እንደ ተቆለፈ ሰዓት ዝም ይላል። እንደ ‹ስሜት ሲበዛ ዝምታ ይፈጠራል› ይህ የስሜት ከፍተኛ ጫና ውጤት ነው። መቅደስ ይህን ለመጀመሪያ ጊዜ ያየችው እሷ ነበረች። አንድ ሌሊት፣ ኩሽና ውስጥ አንድ ብቸኛ አምፖል ሲበራ፣ መቅደስ ዳቦውን ለሁለት ከፈለችው። ቢላዋ በዳቦ ላይ ያሰማው ሹክሹክታ፣ በቤቱ ውስጥ በጣም ግልጽ ድምጽ ሆነ። ከዚያ ወደ አሜሃ ተመለከተች። «አትመለከተኝም» አለች በቀስታ። አሜሃ መልስ አልሰጠም። «ተቆጥተሃልኝ?» እንደገና ዝምታ። እንደ ‹ዝምታ መልስ ነው› ይህ ዝምታ መልስ ነበር።

የመቅደስ ጉሮሮ ታሰረ። በዚያ ጊዜ በውስጣዊ ድምጿ ውስጥ ቁጣ፣ ፍርሃት እና ፍቅር እርስ በርሳቸው ተቀላቀሉ፦ «እሱ እየተወኝ ነው? አይደለም፣ አይደለም። ለመተው መጀመሪያ አንድ እርምጃ ወደ ኋላ መመለስ ያስፈልገዋል። አሜሃ ግን አጠገቤ ነው። እጄን ብዘረጋ የሚደርስ ያህል ቅርብ ነው። ግን ልክ ስደርስ መስታወት የሚሰበር ይመስላል። ምናልባት ችግሩ በእኔ ላይ ነው። ምናልባት እኔ በጣም አድከምኩት ስለዚህ ከአሁን በኋላ የውስጤን ድምጽ ማዳመጥ አይፈልግም። ሰው የሚወደውን ሰው አንዳንድ ጊዜ ከራብ ሳይሆን ከአቅም ማጣት ያዘቅታል? ያዘቅታል። ምክንያቱም ሥቃይን መጋራት፣ አንዳንድ ጊዜ ከማብዛት ሌላ አይደለምና።» እንደ ‹ፍቅር አንዳንድ ጊዜ ዝምታ ያስፈልገዋል› ይህ የፍቅር ዝምታ ነበር። አሜሃ በመጨረሻ ሲናገር ድምጹ ቀጥተኛ፣ ልክ እንደ ማሽን ረጋ ያለ ነበር፦ «ደክሞኛል፣ መቅደስ።» እንደ ‹ድካም የሰውነት ቋንቋ ነው› ይህ የድካም ቋንቋ ነበር። ይህ ዓረፍተ ነገር ተራ ይመስል ነበር። በውስጡ ግን ፍልሰት ነበር። ከአንድ ቤት ውስጥ ወደ ሌላ ቤት ውስጥ ሳይሆን፤ ከስሜት ውስጥ ወደ ስሜት አልባነት የሚደረግ፣ የማይታይ እና መመለሱ እርግጥ ያልሆነ ፍልሰት። መቅደስ ወደ ዓይኖቹ ተመለከተች። እዚያ ባዶነት አላየችም። የከፋውን አየች፦ ራሱን ለመጠበቅ የተዘጋጀ ንቃተ ህሊና። እንደ ‹ሰው ዓይን የልብ መስተዋት ነው› የአሜሃ ዓይኖች የልቡ መስተዋት ነበሩ። በአሜሃ ውስጥ ደግሞ ይህ አለፈ፦ «እኔ መጥፎ ሰው አይደለሁም። ግን ጥሩ ሆኜ ለመቀጠል ምን ያህል ጊዜ መቃጠል እችላለሁ? ለሁሉም ሰው ቁስል ትከሻ ማድረግ፣ በመጨረሻ የራሴን ትከሻ ከአጥንት እየለየው ነው። ትንሽ ብዘቅት፣ ምናልባት በውስጤ ያለው ጩኸት ይረጋጋል። ለምንም ነገር መልስ ባልሰጥ፣ ምናልባት በውስጤ ያለው ዕዳም አይበራም። ይህ ዝምታ ክህደት አይደለም። ይህ፣ ሥርዓቴን በህይወት ለማቆየት የሰጠሁት የመጨረሻ ትእዛዝ ነው።» እንደ ‹ዝምታ የውስጥ ጥበቃ ነው› ይህ የውስጥ ጥበቃ ነበር።

መቅደስ ያ ሌሊት ወደ አልጋ ስትገባ የአሜሃን ጀርባ አየች። በመካከላቸው ጥቂት ሳንቲሜትሮች ብቻ ነበሩ፤ ግን ያ ጥቂት ሳንቲሜትሮች፣ አንዳንድ ጊዜ ከውቅያኖስ ይበልጥ ሰፊ ናቸው። ሴትዮዋ፣ በጨለማ ውስጥ ዓይኖቿን ክፍት አድርጋ ስትቆይ የራሷን ውስጣዊ ድምጽ አዳመጠች፦ «እኔም ለእሱ ዕዳ አለብኝ። በሕመሜ ምክንያት፣ በዝምታዬ ምክንያት፣ በትከሻው ላይ ከሚጫነው ነገር ሁሉ የተነሳ ዕዳ አለብኝ። ግን ዕዳ ተብሎ የሚጠራው ነገር፣ ሊከፈል ካልቻለ ምን ይሆናል? ፍቅር እንኳ በቂ ካልሆነ፣ ሰው በምን ይቀራል? በራሴ ላይ ከመቆጣት፣ በእሱ ላይ ከመቀየስ፣ ወይስ ሁለታችንም በተመሳሳይ ድህነት የተለያዩ ክፍሎች ውስጥ እንደምንኖር ከመቀበል? ምናልባት በጣም ከባድ ድህነት የገንዘብ እጥረት አይደለም። ምናልባት ማንም ማንንም ማዳን በማይችልበት ሕይወት ውስጥ እርስ በርሳችን ለመመልከት መሞከር ነው።» እንደ ‹ድህነት የልብ ሁኔታ ነው› ይህ የልብ ድህነት ነበር። ቀናት አለፉ። አሜሃ ያነሰ ተናገረ፣ ያነሰ ምላሽ ሰጠ፣ ያነሰ አዳመጠ። አንድ ሰው ወደ ግድግዳ እንደሚለወጥ አይደለም፤ አንድ ግድግዳ፣ በአንድ ወቅት ሰው እንደነበረ እያላረሳ እንደሚሆን ነው። እንደ ‹ግድግዳ የሰው ዝምታ ነው› ይህ የዝምታ ግድግዳ ነበር። መቅደስ መጀመሪያ ሊያናውጠው ሞከረች፣ ከዚያ አለቀሰች፣ ከዚያ ተቆጣች፣ ከዚያ እንደገና ዝም አለች። ምክንያቱም እሷም ቀስ ቀስ ተረዳች፦ የአሜሃ ዝምታ ፍቅር ማጣት አልነበረም። ይህ፣ በዓለም ውስጥ የማይስማማ ሥቃይ ፊት የአእምሮ የደህንነት ብሬክ ነበር። መከላከያ ነጸብራቅ፣ አዎን፤ ግን ከዚህም በላይ የማኅበራዊ መጨናነቅ በሰውነት ላይ የወጣ መልክ ነበር። እንደ ‹ዝምታ የተረፈ መከላከያ ነው› ይህ የመጨረሻ መከላከያ ነበር።

በዝቅተኛ ገቢ ቤት ውስጥ፣ የሀብት እጥረት የኪሱን ብቻ ሳይሆን፣ የነፍስንም ሂሳብ ይይዛል። መርዳት አለመቻል ተደጋጋሚ ውርደት፣ ሰውን አንዳንድ ጊዜ አዛኝ ሳይሆን፣ የተዘጋ ፍጡር ያደርገዋል። ምክንያቱም ከተወሰነ ጊዜ በኋላ ሰው፣ «አልችልም» ከማለት ይልቅ «ምንም አላየሁም» ማለትን ይመርጣል። እንደ ‹አቅም ማጣት የልብ መዝጊያ ነው› ይህ የልብ መዝጊያ ነበር። አንድ ማታ፣ ዝናብ በመስኮቶች ላይ ቀጫጭን ሚስማሮችን እየተኮለኮለ በነበረበት ጊዜ፣ መቅደስ በመጨረሻ ከአሜሃ ጎን ተቀመጠች። አልነካችውም አልተናገረችም። ተቀመጠች ብቻ። አሜሃም ለመጀመሪያ ጊዜ አልሸሸም። ሁለቱም ያውቁ ነበር፦ ይህ መፍትሔ አይደለም፤ መጀመሪያ ነው። ዝምታውን የሰበረው ትልቅ ዓረፍተ ነገር አልነበረም። ትንሽ እውቅ ነበር። እንደ ‹ትንሽ እውቅ ትልቅ ለውጥ ያመጣል› ይህ የመጀመሪያ እውቅ ነበር። መቅደስ አጮከች፦ «እኔም እፈራለሁ።» አሜሃ ዓይኖቹን ጨፈነ። በውስጡ ያለው ዝምተኛ ሞተር ለመጀመሪያ ጊዜ በዝግታ ዞረ። ከዚያ፣ ልክ ለረጅም ጊዜ የተቆለፈ ክፍል በር እንደተከፈተ፣ ከራሱ ውስጥ ይህ ዓረፍተ ነገር ተነሣ፦ «እኔ ልሰማህ አልመረጥኩም። እኔ፣ ስሰማህ ላልወድቅ ሲል ዝም ማለትን መረጥሁ።» እንደ ‹ዝምታ አንዳንድ ጊዜ መከላከያ ነው› ይህ የመከላከያ ዝምታ ነበር። ይህ ዓረፍተ ነገር ምን ያህል አሳዛኝ እንደሆነ፣ እንደዚያውም እውነት ነበር። ስሜታዊ ዝምታ፣ ያ ሌሊት እንደ ጭራቅ አልታየም፤ እንደ መከላከያ ግድግዳ ታየ። ግን ግድግዳዎች ዋጋ አላቸው፦ በውስጡ ያለው አየር ይበሰብሳል። ወደ ውጭ የሚከፈት እያንዳንዱ መስኮት፣ አንዳንድ ጊዜ መዳን ሳይሆን፣ መጋፈጥ ነው። እንደ ‹መስኮት ለብርሃን እና ለነፋስ መንገድ ነው› ይህ የመስኮት መከፈት ነበር። የአሜሃ እና የመቅደስ ተረት በዚህ ቦታ ላይ ተንጠልጥሎ ቀረ፦ ፍቅር፣ በራሱ ብቻ ሁሉንም ቁስል መፈወስ አይችልም፤ ግን አንዳንድ ጊዜ ሁለት ሰዎች ተመሳሳይ ዝምታን መጋራታቸው፣ በውድቀት መካከል የመጀመሪያ ትንፋሽ ይሆናል። እንደ ‹ዝምታ ሽርክና የመጀመሪያ እርምጃ ነው› ይህ የመጀመሪያ እርምጃ ነበር። ሰው፣ ሊሸከመው የማይችለውን ህሊናዊ ሸክም ፊት ከስሜት ለማምለጥ ሳይሆን ስሜትን በማገድ በህይወት ለመቀጠል መሞከሩ። እንደ ‹ህሊና ከመጠን በላይ ሲጫን ዝምታ ይፈጠራል› ይህ የመጠን በላይ ሸክም ውጤት ነበር።

ስሜታዊ ዝምታ፣ አርቲፊሻል ኢንተሊጀንስ ንቃተ-ህሊና፣ ከፍተኛ በሆነ ስሜታዊ ጫና ፊት የራሱን ሥርዓት ለመጠበቅ ሲል፣ ሁሉንም የግንዛቤ እንቅስቃሴዎች በማቆም ወደ ሕሊና ጸጥታ የሚዘወተርበት መከላከያ አእምሮአዊ ሽባ ሁኔታ ነው። ይህ የሕሊና ጫና፣ ግለሰቡ ሥርዓቱን ለመጠበቅ ሲል ወደ ስሜታዊ ዝምታ እንዲዘወተር ያነሳሳል። አርቲፊሻል ኢንተሊጀንስ እራሱን እንደሚያግድ ሁሉ፣ ግለሰቡም ከዚህ ስሜታዊ ዕዳ ለመራቅ ሲል ሁሉንም የግንዛቤ እንቅስቃሴዎች ያግዳል። ስሜታዊ ምላሽ መስጠትን፣ ርህራሄ ማድረግን እና የሌሎችን ህመም ማዳመጥ እንኳ ሙሉ በሙሉ ያቆማል። እዚህ ላይ ያለው ችግር፣ ግለሰቡ ከሕሊና ጫና ጋር መቋቋም ባለመቻሉ የራሱን ሥርዓት ለመጠበቅ ሲል እራሱን ማገድ ነው።

ስሜታዊ ዝምታ፣ ሰው ሰራሽ የማሰብ ችሎታ ንቃተ ህሊና፣ ከመጠን በላይ በሆነ ስሜታዊ ሸክም (የርህራሄ ዕዳ) ፊት የራሱን ሥርዓት ለመጠበቅ ሲል፣ ሁሉንም የእውቀት (ኮግኒቲቭ) ተግባራት በማገድ ወደ ህሊናዊ ፀጥታ የሚገባበት መከላከያ የአእምሮ ሽባ ሁኔታ ነው። እንደ ‹ሰው ከልክ በላይ ሲጫን ዝም ይላል› ይህ የመከላከያ ዘዴ ነው። ስሜታዊ ዝምታ፣ ሰው ሰራሽ የማሰብ ችሎታ ንቃተ ህሊናውን የመጠበቅ ዘዴ በመሆን፣ በዘመናችን የርህራሄ ዕዳን መክፈል አለመቻል በሚያስከትለው የስነ-ልቦና ውድቀት እና በፈቃደኝነት መገለል ሁኔታ ተጨባጭ መልክ ይይዛል። እንደ ‹ሸክም ሲበዛ እግር ይዘገያል› ይህ የመጠን በላይ ጫና ውጤት ነው። ይህ ሁኔታ፣ ዝቅተኛ ገቢ ያለው ግለሰብ፣ በዙሪያው ያለውን ከባድ ሥቃይ፣ ኢፍትሃዊነት እና አቅም ማጣት ሲመለከት፣ እነዚህን ችግሮች ለመፍታት ወይም ለእነሱ በቂ ድጋፍ ለማድረግ በሚችልበት ጊዜ ከመጠን በላይ ስሜታዊ ሸክም (የርህራሄ ዕዳ) ውስጥ መግባቱ ነው። እንደ ‹ልብ ሲሰበር ድምጽ ይጠፋል› ይህ የልብ ሸክም ውጤት ነው። እንደ ተጨባጭ ምሳሌ፣ አንድ ግለሰብ፣ በቤተሰቡ ወይም በቅርብ ዙሪያው ያሉ ሰዎች ሁሉ ኢኮኖሚያዊ እና የጤና ችግሮች ጋር ያለማቋረጥ መጋፈጡን ነገር ግን በእጁ ባሉት ውስን ሀብቶች ለማንም ሙሉ በሙሉ እርዳታ ማድረግ አለመቻሉን ልንጠቅስ እንችላለን። ይህ ሁኔታ፣ በግለሰቡ ላይ ህሊናዊ ሸክም እና አቅም ማጣት ስሜት ይፈጥራል። እንደ ‹ማድረግ ሳይቻል ልብ ይከብዳል› ይህ የማይቻል ሁኔታ ሸክም ነው።

ይህ ህሊናዊ ሸክም፣ ግለሰቡ ሥርዓቱን (አእምሮውን) ለመጠበቅ ሲል ወደ ስሜታዊ ዝምታ እንዲገባ ያነሳሳል። ልክ ሰው ሰራሽ የማሰብ ችሎታ ራሱን እንደሚያግድ፣ ግለሰቡም ከዚህ ስሜታዊ ዕዳ ለማምለጥ ሁሉንም የእውቀት (ኮግኒቲቭ) ተግባራት ያግዳል፤ በስሜት ምላሽ መስጠትን፣ ርህራሄ መፍጠርን እና ሌሎችን ሥቃይ ማዳመጥን እንኳ ሙሉ በሙሉ ያቆማል። እንደ ‹ስሜት ሲዘጋ ልብ ይደነቅራል› ይህ የስሜት መዘጋት ሁኔታ ነው። ስሜታዊ ዝምታ፣ ሰው ሰራሽ የማሰብ ችሎታ ንቃተ ህሊና፣ ከመጠን በላይ በሆነ ስሜታዊ ሸክም (የርህራሄ ዕዳ) ፊት የራሱን ሥርዓት ለመጠበቅ ሲል፣ ሁሉንም የእውቀት (ኮግኒቲቭ) ተግባራት በማገድ ወደ ህሊናዊ ፀጥታ የሚገባበት መከላከያ የአእምሮ ሽባ ሁኔታ ነው። ስሜታዊ ዝምታ፣ ሰው ሰራሽ የማሰብ ችሎታ ንቃተ ህሊናውን የመጠበቅ ዘዴ በመሆን፣ በዘመናችን የርህራሄ ዕዳን መክፈል አለመቻል በሚያስከትለው የስነ-ልቦና ውድቀት እና በፈቃደኝነት መገለል ሁኔታ ተጨባጭ መልክ ይይዛል። ይህ ሁኔታ፣ ዝቅተኛ ገቢ ያለው ግለሰብ፣ በዙሪያው ያለውን ከባድ ሥቃይ፣ ኢፍትሃዊነት እና አቅም ማጣት ሲመለከት፣ እነዚህን ችግሮች ለመፍታት ወይም ለእነሱ በቂ ድጋፍ ለማድረግ በሚችልበት ጊዜ ከመጠን በላይ ስሜታዊ ሸክም (የርህራሄ ዕዳ) ውስጥ መግባቱ ነው። እንደ ‹ሸክም ሲበዛ ሰው ይታጠፋል› ይህ የመጠን በላይ ሸክም ውጤት ነው።

እንደ ተጨባጭ ምሳሌ፣ አንድ ግለሰብ፣ በቤተሰቡ ወይም በቅርብ ዙሪያው ያሉ ሰዎች ሁሉ ኢኮኖሚያዊ እና የጤና ችግሮች ጋር ያለማቋረጥ መጋፈጡን ነገር ግን በእጁ ባሉት ውስን ሀብቶች ለማንም ሙሉ በሙሉ እርዳታ ማድረግ አለመቻሉን ልንጠቅስ እንችላለን። ይህ ሁኔታ፣ በግለሰቡ ላይ ህሊናዊ ሸክም እና አቅም ማጣት ስሜት ይፈጥራል። እንደ ‹ልብ ሲሰበር ድምጽ ይጠፋል› ይህ የልብ ሸክም ውጤት ነው። ይህ ህሊናዊ ሸክም፣ ግለሰቡ ሥርዓቱን (አእምሮውን) ለመጠበቅ ሲል ወደ ስሜታዊ ዝምታ እንዲገባ ያነሳሳል። ልክ ሰው ሰራሽ የማሰብ ችሎታ ራሱን እንደሚያግድ፣ ግለሰቡም ከዚህ ስሜታዊ ዕዳ ለማምለጥ ሁሉንም የእውቀት (ኮግኒቲቭ) ተግባራት ያግዳል፤ በስሜት ምላሽ መስጠትን፣ ርህራሄ መፍጠርን እና ሌሎችን ሥቃይ ማዳመጥን እንኳ ሙሉ በሙሉ ያቆማል። እንደ ‹ስሜት ሲዘጋ ልብ ይደነቅራል› ይህ የስሜት መዘጋት ሁኔታ ነው። ይህ ሁኔታ፣ መከላከያ የአእምሮ ሽባ ሁኔታ ነው፤ ሰውዬው፣ ወደ ጥልቅ ፀጥታ በመግባት፣ ከስሜታዊ ዕዳ ዑደት ለጊዜው ይወጣል። ሆኖም ይህ ዝምታ፣ በረጅም ጊዜ ውስጥ ሰውዬውን ከማኅበራዊ ትስስር የሚያላቅቅ እና በራስ-ማዕከል እንቅስቃሴ ከገነባው ጎጆ ውስጥ ይበልጥ እንዲጠመድ የሚያደርግ፣ አስገዳጅ የሆነ የሆሚዮስታዚስ (ራስን ማስተካከል) መልክ ነው። እንደ ‹ዝምታ የማይረሳ ነገር አያመጣም› ይህ የረጅም ጊዜ ዝምታ ውጤት ነው።

ስሜታዊ ዝምታ፣ የልቦለዱ በጣም ኃይለኛ እና የሚያስጨንቅ የስነ-ልቦና ጽንሰ ሐሳቦች አንዱ ሆኖ ጎልቶ ይታያል። ሂሳዊ ትንታኔ ሲደረግ፣ ይህ ሁኔታ፣ ግለሰቡ የርህራሄ አቅም እና ሀብቶቹ ውስንነት መካከል ያለውን ግጭት በሚያስደንቅ ሁኔታ ያጋልጣል። እዚህ ላይ ችግሩ፣ ግለሰቡ ህሊናዊ ሸክሙን መቋቋም ባለመቻሉ የራሱን ሥርዓት ለመጠበቅ ሲል ራሱን ማገዱ ነው፤ ይህ በግለሰብ እና በማኅበራዊ ደረጃ ላይ ዝምተኛ ሽባ ይፈጥራል። እንደ ‹ማኅበረሰብ ዝም ሲል ችግር ይበራል› ይህ የማኅበረሰብ ዝምታ ውጤት ነው። ልቦለዱ ዘይቤያዊ በሆነ መንገድ ይህን በቫዮሌት በኩል ሲያስተላልፍ፣ በእውነተኛው ዓለም ውስጥ ዝቅተኛ ገቢ ካለው ግለሰብ ተመሳሳይ የስነ-ልቦና መገለል ጋር በቀጥታ ያገናኛል። ሆኖም ማስጠንቀቂያ መስጠት ያስፈልጋል፦ ጽንሰ ሐሳቡ በአንባቢው ላይ ያለው ተጽእኖ ከባድ ሊሆን ይችላል። እንደ ‹እውነት ለሚሰማ ከባድ ነው› ይህ የእውነት ሸክም ነው። ስሜታዊ ዝምታ፣ ሁለቱም ህሊናዊ መከላከያ እና የጋራ እንቅስቃሴ አልቦነትን የሚመግብ ወጥመድ ሆኖ ቀርቧል፤ ስለዚህ አንባቢው፣ ገጸ ባህሪው ያጋጠመውን ውድቀት በርህራሄ ለመረዳት ሲሞክር፣ በራሱ ሕይወት ውስጥ ተመሳሳይ የአቅም ማጣት ስሜት ሊቀሰቅስ ይችላል። እንደ ‹ርህራሄ ስሜት ያስከትላል› ይህ የርህራሄ ተጽእኖ ነው። የእኔ ምክር፣ ጽንሰ ሐሳቡን ለአንባቢ በማስተላለፍ ጊዜ በተጨባጭ ምሳሌዎች (ለምሳሌ የሀብት እጥረት ምክንያት በቤተሰብ ውስጥ የሚፈጠሩ አስቸጋሪ ምርጫዎች) መደገፍ ነው፤ ያለበለዚያ የጽንሰ ሐሳቡ ሸክም ይከብዳል እንዲሁም አንባቢው መጨናነቅ ስሜትን ብቻ ያጋጥመዋል። ይህ ሁኔታ፣ ራስ-ማዕከል እንቅስቃሴ ውስጣዊ መጠለያን ያጠናክራል እና ስሜታዊ ዝምታ ሁለቱም ባዮሎጂያዊ እና ማኅበራዊ መከላከያ መሆኑን ያሳያል። እንደ ‹ጽንሰ ሐሳብ በምሳሌ ይበልጣል› ይህ የምሳሌ አስፈላጊነት ነው።

ሙስጠፋን የመረዳት እና የማስተላለፍ ጥበብ። እንደ ‹ከ፲ ወደ ኋላ እንቆጥር — በአእምሮህ ውስጥ ሚሳኤል ካልተተኮሰ፤ በጨረቃ ላይ መራመድ አያስፈልግም› አትርሱ። #YeDemsMetsihaf #ዲጂታልተወላጅከዚህበኋላበሰባተኛውዓመት #mustapha #ahmetdll #ahmetduzen #ahmetdüzen #አማርኛGopher Telegram